Türkiye'nin geçmişten günümüze proje arşivi.

Mardin’in 5 kilometre doğusunda, kökleri MÖ güneşe tapan Şemsilere ait bir Güneş Tapınağı’na ve ardından Romalıların kale yerleşimine dayanan bir alanda 5. yüzyılda inşa edilen Deyrülzafaran Manastırı (Mor Hananyo), 1160–1932 yılları arasında Süryani Ortodoks Patrikliği’nin merkezi olarak hizmet vermiş en köklü dini ve mimari anıtlardan biridir. Adını çevresinde yetişen safran (za’faran) bitkisinden alan külliye; Mor Hananyo Kilisesi (Kubbeli Kilise), Meryem Ana Kilisesi, Aziz Petrus Kilisesi, tonozlu mezar odaları (Beth Qadische) ve sütunlu revaklarla çevrili geniş avlularıyla geleneksel Turabdin taş mimarisinin ve Süryani taş oymacılığının anıtsal bir sentezidir. Harçsız kilit taşı tekniğiyle örülmüş tavanıyla antik Güneş Tapınağı kalıntıları üzerine katmanlaşan yapı kompleksi, zengin ahşap el işçiliği barındıran ceviz ağacından patrik tahtları, erken dönem freskleri ve 19. yüzyılda İngiltere'den getirtilen bölgenin ilk matbaasıyla çok katmanlı bir inanç ve kültür mirasını günümüze taşımaktadır.